متأسّفانه دور افتادن از مفاهیم غنی اسلامی و تعالیم قرآن کریم و ائمه ی اطهار علیهم السلام باعث شده تا برای رفع مشکلات خود رو به علومی صرفاً بیانی و غیر کاربردی برویم و در حل مشکلات خود به جایی نرسیم و نتیجتاً به بن بست هایی برسیم که توان برگشت از آنها را نیز نخواهیم داشت و در واقع اینجاست که پی به اشتباهی که مرتکب شده ایم می بریم ، ولی چه فایده که هر چه انجام دهیم می شود حکایت " نوش دارو پس از مرگ سهراب "

حال در این وانفسای بازار نظرات متفاوت و متخصّصان گاه نا کار آمد در حوزه ی علوم انسانی که تحت تأثیر علوم انسانی غربی به بیان نظرات خود در باب رفتار اجتماعی افراد می پردازند ، جا دارد که بازگشتی معنا دار به سوی تعالیم غنی اسلام داشته باشیم و آنگونه که رهبر معظّم انقلاب فرمودند راهی مسیر پر طراوت و پر پیچ خم و زیبای علوم انسانی اسلامی شویم و در واقع در این زمینه به خود کفایی برسیم ؛ چرا که مواد مورد نیاز این مهم را داریم و تنها باید به استخراج بپردازیم . قطعاً اگر اینگونه نباشیم و راه گذشته را طی کنیم به نقطه ای خواهیم رسید که باعث می شود حسرت فرصت از دست رفته را بخوریم . اگر بی توجّه در مسیری که اکنون هستیم قدم برداریم ، مصداق بارز سخن امیرالمؤمنین علیه السلام خواهیم بود که فرمودند : ما أكثر العبر و أقلّ‏ الإعتبار (غرر الحكم و درر الكلم ؛ ص / 688) چقدر زیاد است چیزهایی که می توان از آن عبرت گرفت ولی عبرت گرفتن کم است . چرا که انتهای این مسیر از حال و روز امروز غرب مشخّص و روشن است و یکی از نمود های روشن و واضح آن بحث خانواده­ها در جامعه ی غرب است . اگر اینگونه عمل کنیم آینده ی جامعه ی اسلامی در زمینه فرهنگی و در باب خانواده نگران کننده خواهد بود و از این جهت مصداق کلام امیرالمؤمنین علیه السلام قرار می گیریم که راه رفته را دوباره خواهیم پیمود و در نهایت به بن بست می رسیم .

این مقدّمه ای بود برای بیان اینکه در این زمان بازگشت به معرف اهل بیت علیهم السلام بسیار راه گشا و قابل توجّه و پر اهمّیّت است ؛ چرا که امروزه جمهوری اسلامی ایران در منظر انقلاب های منطقه که موسوم به بیداری اسلامی هستند نقش الگو و اسوه را دارد و می تواند نقش مهمّی در آینده­ی این انقلاب­ها ایفا کند .

پس امروزه نشر معارف پر محتوا و غنی اهل بیت علیهم السلام در سطح جامعه­ی اسلامی ما از دو جهت اهمّیّت ویژه ای دارد : 1 – ساختن آینده­ای روشن و موفّق برای جامعه­ی جمهوری اسلامی ایران     2 – معرّفی جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک الگوی منطقه ای و حتّی فرا منطقه ای به عنوان یک حکومت دینی موفّق مبتنی بر آموزه­ها و معرف بزرگان دین و کتاب آسمانی خود

البتّه از جهت سوّمی هم می توان اهمّیّت این موضوع را مورد توجّه قرار داد که به نوعی ادامه­ی مورد دوّم است و آن چیزی نیست به جز زمینه سازی برای برپایی حکومت جهانی امام زمان علیه السلام و در واقع این مهمترین ضرورت برای احیای معرف ناب اهل بیت علیهم السلام است که باید در این راه قدم برداشت .

لازمه ی این امر چیزی نیست جز ، نگاهی دوباره ، با دیدی متفاوت و شرف به آیات قرآن کریم و روایات ائمه اطهار علیهم السلام و تطبیق آن با نیازهای روز جامعه و ارائه راهکار برای برون رفت از بن بست های ناشی از تفکّرات ماتریالیستی حاکم بر جوامع غربی و این مهم حاصل نمی شود جز با کوشش شبانه روزی و استعانت از درگاه خدای متعال و ایمان به یاری او .

اگر بتوانیم اینگونه عمل کنیم آنگاه است که می توان گفت اوّلین قدم را در مسیر تحقّق فرموده­ی رهبر معظّم انقلاب در راستای تولید علوم انسانی اسلامی برداشته ایم .