دو کلامی از شراب ...
در آشفته بازار دیندارهای دورهء آخرالزّمان ، چند کلامی در مورد دین نوشتن به جایی بر نمی خورد ...
دین اسلام دین ماست ... ولی از آن فرار می کنیم ... چون ماهیت آن را نشناخته ایم ... و گاه فکر می کنیم ""نه های"" محکمی که دین به برخی از اعمال مثل شراب خوردن و زنا کردن می گوید بی علّت است و این در حالی است که دین های دیگر اینگونه نیستند ...
امّا وقتی در آیات قرآن می گردیم و می چرخیم می بینیم که دلیل ممانعت از خوردن شراب در آیات بیان شده ...
این بیان به قدری روشنگرانه و همراه با انصاف و واقع بینی است که اگر انسانی منطقی با آن مواجه شود امکان اینکه این دستور را نپذیرد بسیار پائین است.
آیات قرآن در مورد شراب بیان می کند که نوشیدن شراب برای انسان منافعی دارد و مشکلاتی هم برایش ایجاد می کند. در ادامه می گوید لکن مضرّاتش از منافش بیشتر است.
این قرار دادن هر دو جنبهء قضیه در کنار هم نشان دهنده واقع بین بودن دین اسلام در بیان احکام است. احکامی که گاه با گذشت ۱۴۰۰ سال ، دانشمندان به حکمت آنها پی می برند.
این از زیبایی ها و ریزه کاری های دین است.
-----------------------------------------------------
آیه مربوطه : يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا /بقره ۲۱۹
دور افتادن از مفاهیم غنی اسلامی و تعالیم قرآن کریم و ائمه ی اطهار علیهم السلام باعث شده تا برای رفع مشکلات خود رو به علومی صرفاً بیانی و غیر کاربردی برویم و در حل مشکلات خود به جایی نرسیم و نتیجتاً به بن بست هایی برسیم که توان برگشت از آنها را نیز نخواهیم داشت و در واقع اینجاست که پی به اشتباهی که مرتکب شده ایم می بریم ، ولی چه فایده که هر چه انجام دهیم می شود حکایت " نوش دارو پس از مرگ سهراب "